Internetowy Portal Pomocy Uzależnionym

Lekomania - zwana inaczej lekozależnością lub farmakomanią to uzależnieniem od leków. Uzależnienie od leków najczęściej obejmuje : leki przeciwbólowe, nasenne, euforyzujące, dopingujące. Grupą leków, które powodują u ludzi poważne problemy związane z ich nadużywaniem  i uzależnieniem  są leki z grupy benzodiazepin. Leki z tej grupy charakteryzują się działaniem przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, rozluźniającym mięśnie i przeciwdrgawkowym. Mają związku z tym zastosowanie kliniczne w leczeniu zaburzeń lękowych, fobii, bezsenności, w stanach silnego napięcia mięśniowego, niektórych formach epilepsji, przygotowaniach do operacji i zabiegów chirurgicznych. Oczywiście pod warunkiem krótkotrwałego i właściwego używania są cennymi lekami. Benzodiazepiny różnią się od siebie siłą działania, czasem w jakim są metabolizowane i wydalane z organizmu (od kilku do nawet kilkuset godzin - jednorazowa dawka). Przy wielokrotnym i długim zażywaniu stężenie leku w organiźmie rośnie i kumuluje się on w komórkach ciała. Należy zauważyć, że czas trwania subiektywnego działania leków jest znacznie krótszy (zazwyczaj kilka godzin). Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę z uzależniającego potencjału tych leków. Przewlekłe stosowanie tych leków może prowadzić do zjawiska tolerancji przejawiającej się potrzebą zażywania coraz wyższych dawek leku dla osiągnięcia pożądanego efektu. Tolerancja na dany lek z wspomnianej powyżej grupy leków może rozwinąć się już po 2 tygodniach przyjmowania leku i prowadzi do powstania zależności fizycznej, objawów odstawienia a w konsekwencji do pełnoobiawowego uzależnienia.

Tolerancja na różne leki z grupy benzodiazepin rozwija się w różnym tempie. Najszybciej rozwija się tolerancja efektu nasennego, a mianowicie już po kilku tygodniach zażywania leku pojawiają się problemy ze snem, jeśli nie zostanie zwiększona dawka. Z kolei tolerancja na działanie przeciwlękowe pojawia się zazwyczaj po kilku miesiącach stosowania leku (z czasem może pojawić się efekt paradoksalny - czyli nasilenie objawów lękowych). Natomiast rozwój tolerancji na przeciwdrgawkowe stosowanie benzodiazepin sprawia, że są one nieprzydatne w długotrwałym leczeniu stanów epileptycznych. Rozwój tolerancji organizmu na leki z grupy benzodiazepin (czyli wzrost tolerancji) przyczynia się do lekozależności zwanej lekomanią.

Natomiast zależność fizyczna od tych leków jest wynikiem przystosowania się Ośrodkowego Układu Nerwowego do danej substancji psychoaktywnej. W związku z tym nagłe odstawienie środka powoduje wystąpienie zespołu abstynencyjnego przejawiajacego się : wzrostem lęku, niepokojem, pobudzeniem, zaburzeniami snu, ryzykiem wystąpienia drgawek, objawami grypopochodnymi, obniżonym nastrojem, chwiejnością emocjonalną, objawami psychotycznymi.
Klasyczny zespół odstawienny pojawia się zwykle w 48 godzin o trwa do 10 dni (w zależności od rodzaju środka) po odstawieniu lub ograniczeniu dawki leku. W związku z tym odstawienie benzodiazepin powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza . Z całą pewnością nie należy odstawiać leków gwałtownie i na własną rękę z uwagi na wysokie ryzyko powikłań ( stany padaczkowe lub psychotyczne).